1630 թ. հունվարի 22-ը ադիբուդիի (պոպկորնի) ծննդյան օրն է

Ադիբուդին հայտնի է բոլորին: Բարձր ջերմաստիճանում պոպկորնի պայթելու հատկությունն անհայտ է, թե ով և երբ է նկատել: Առավել հավանական է, որ հին մարդն այդ իմացել է հրդեհի ժամանակ:

Բարենպաստ պայմաններում եգիպտացորենի հատիկները շատ երկար կարող են պահպանվել: Այդ մասին են վկայում հնէաբանների կողմից Պերուում գտած հատիկները: Դրանց տարիքը գերազանցում է հազար տարին, այնուամենայնիվ, դրանցից շատերը հենց այսօր կարելի է օգտագործել ադիբուդի պատրաստելու համար: Եգիպտացորենի հատիկներից բացի պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են նաև ադիբուդիի պատրաստման համար ամաններ (անոթներ): Հին ժամանակներում դրանք պատրաստվել են կավից, մետաղից և եղել են ամենատարբեր չափսերի:

Դեռ 16-րդ դարի սկզբին Մեքսիկայի բնիկ ժողովուրդն օգտագործել է, և ո՛չ միայն որպես սնունդ, այլ նաև որպես մազերի և վզնոցների զարդարանք:

Իսկ եվրոպացիներն ադիբուդիի մասին իմացել են միայն 1630 թ., երբ նույն տարվա հունվարի 22-ին Հարավային Աֆրիկայում անգլիացի գաղութականները հնդկացիների առաջնորդ Կվոդեկույանից մեկ պարկ ադիբուդի են պարգև ընդունել:Միայն երկու դար անց Չարլի Կրիտոզը «Պոպպեր»՝ ադիբուդիի մեքենա հնարեց:

Ի դեպ, միկրոալիքային վառարանների գյուտին նպաստել է նաև ադիբուդին: Հատիկների հումքի վրա միկրոալիքային ճառագայթումով ազդելու ընթացքում 1945 թ. Պերսի Սփենսերը նկատեց, որ դրանք «պայթում են» ինչպես կրակի վրա սովորական տաքացման դեպքում: Եվ արդյունքում արտոնագրեց նոր տեխնոլոգիան:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ